Këtu do mund të gjeni destinacionet më të preferuara tuaja nga e gjithë Shqipëria

Këtu do mund të gjeni destinacionet më të preferuara tuaja nga e gjithë Shqipëria

Nga Vilma Disha

Sot në Koridorin e Pallatit të Kulturës dhe në ambientet e Ministrisë së Bujqësisë u shpalos projekti Agroturistik “Rruga e Verës dhe e Ullirit” në Shqipërinë e Mesme, një projekt i Agjencisë Rajonale për Zhvillim (AZHR2) dhe mbështetur nga Ministria e Turizmit me pjesëmarrje të bashkive Tiranë, Shijak, Kavajë, Dibër e Vorë. Shqipëria e Mesme, kjo zonë e begatë kulturash bujqësore po kthehet me shpejtësi në një zonë të mirëfilltë agroturizmi, në gjirin e së cilës po rriten ferma, kantina, restorante e biznese të tjera me natyrë agroturistike që kanë krijuar një produkt të pastër turistik, siç është projekti “Rruga e Verës dhe e Ullirit”. Vizitorë të shumtë patën mundësi të shijojnë apo siç thuhet në gjuhën turistike “të degustojnë” shijet e veçanta të verërave shqiptare të Kantinave Belba Kavajë,Kantina Kokomani në Eminas, Shijak, Herta Maminas, Duka, Vila Shehi, Kantina Dervishi, “Gjergj Kastrioti” etj., si dhe të shijojnë janin e ullirit të shumë kompanive që kanë shtrirë tashmë aktivitetin e tyre në këtë zonë.
PROJEKTI PËR ZHVILLIMIN E AGROTURIZMIT
Lajme të mira për turizmin në Shqipëri por sidomos lajme të mira për zonat rurale, që janë aktualisht edhe pjesa më e pazhvilluar e vendit, megjithëse mbartin një potencial të fuqishëm për zhvillimin e agroturizmit. Më në fund qeveria shqiptare po i kthen sytë nga fshatrat, jo duke i parë thjesht si zona që duhen zhvilluar për të rritur mirëqenien por si qendra të ardhshme agroturistike.
Kryeministri Edi Rama ftoi në një takim fermerë dhe biznese agroturistike nga e gjithë Shqipëria, për t`i njohur me projektin “100 fshatrat”. Emra të njohur të biznesit turistik si Farma Sotira në Leskovik, Diella dhe Noshi në Vain, Nano Resort Dhe Uka Farm në Tiranë, Rapsodia në Shëngjin, Kantina “Kallmeti” në Zadrimë etj., ishin të pranishëm, mes të ftuarve të tjerë dhe ekipeve të ministrive.
Jo pa qëllim ky projekt i rëndësishëm u shpall pikërisht në Fishtë, tek Mrizi i Zanave, aty ka lindur dhe është zhvilluar modeli më i suksesshëm i agroturizmit në Shqipëri.
Kryeministri Rama e ka përgëzuar personalisht Altin Prengën, si një pionier të zhvillimit të kesaj dege të veçantë e shumë të rëndësishme të ekonomisë për Shqipërinë, një vend me natyrë zhvillimi që anon krejtësisht nga bujqësia, duke e quajtur “Mrizin” ekselencën e agroturizmit shqiptar.

Nga Irhan Jubica
NJË VËSHTRIM MBI VERIPERËNDIMIN SHQIPTAR, TË KRYEQYTETIT MAQEDONAS
| Nacionaliteti | Numri | Përqindja |
| Shqiptarë | 36 921 | 57 % |
| Maqedonas | 15 628 | 24,13 % |
| Turq | 4 500 | 6,95 % |
| Romë | 3 083 | 4,76 % |
| Boshnjakë | 2 950 | 4,55 % |
| Serbë | 621 | 0,96 % |
| Vllehë | 78 | 0,12 % |
| Të Tjerë | 992 | 1,53 % |
| Gjithsej | 64 773 | 100 % |
Flora Xhemani Baba







Dy fjal përmi turismNjë nga vijat që ndan e që çquan Shqipërinë e sot – me nga Shqipëri e parë është se kjo Shqipëri – anë e kënd – ështe e ç’ do shqipëtari. Jo vetëm në mënyrë theorike, si shtet i organizuar dhe unitar po edhe në mënyrë praktike. Më fort në mënyrë praktike. Kësilloj sot bukuritë e tokës shqiptare, fort të pajosur nga dora e Zotit, mund të shijohen prei cilit – do: deti prej atyre që banojnë lark tij, pylli prej atyre që banojë në fusha e anëdete. Dobitë që rjedhin nga kjo gjëndje janë të shumta e të mbëdha..Dobira ekonomike, dobira shëndetësore, dobira shoqërore e kombëtare e sa e sa të tjera .Rrugët e sotme, një nga objektet e para të kujdesis të Shtetit, si dhe mjetet e qarkullimit kanë afruar pranë e pranë viset e njerëzit që gjer aty e disa vjet ishin të larguar fort. Sepse gjer aty e disa vjet për tiranasin a për dursakun ish m i afërmë një stacion klimaterik i huaj, në një mijë e sa kilometra, sesa Dardha shqipëtare. Se qe nga Durrsi gjer në Dardhë lipseshe të bënjë tri a katër dit rrug me karvan e me frikën e kusarëve në gji ( nuk keni dëgjuar si ç’ vishej karvani aty e disa vjet ?) Sot punët u ndryshuan fort. Nisesh në mëngjes nga vëndi ku vapa të tret të gjallë e pas mes dite je brenda në pyllin e Dardhës ku mbretëron boriga e vgjeri. Këtu gjen gjith komoditetet e jetës të qytetit t’ ënd pranë e pranë me erën e pastër, me ujën e ftohtë e gjelbërin e pyllit. Një çip parajsi i sbritur në dhe, ku të shlodhet edhe shpirti edhe trupi. Këtë çip parajsi ky pyllin e kini ne dera vizitoje – ni vit për vit për të përmbajtur e për të plotësuar shëndenë tuaj. Kësilloj u lutet një i mërguar që fati e ka hedhur fort larg ë që nuk ka mundësinë ti shijojë bukuritë e dobitë veç se rall e tek. Po në dëshirat e vet , në ëndërimet e vet, e ka gjithmonë përpara.
Një udhëtim përmes shijes, nëpër shtigjet e bukura malore të Shqipërisë, Kosovës dhe Malit të Zi, duke njohur gatimet karakteristike të çdo zone, shijet e harruara që po ripërtërihen dhe ushqimet më të shëndetshme, shumicën e të cilave i prodhon vetë natyra dhe pjesën tjetër, duart e arta të këtyre banorëve mikpritës e zemërbardhë. Ky shteg është gjithashtu pjesë e projektit “Bukë, kripë e zemër”, realizuar nga Vis Albania dhe Fryma e Kelmendit.
Kohëzgjatja: 7 ditë
Vështirësia: E/EE
Min-Max i pjesëmarrësve: 4-16
Periudha e këshilluar: qershor – shtator. Klimë alpine.
Mesatarja ditore: nga 6 në 8 orë.
Zhvillimi i trekking: rreth 105 km (në këmbë)
Disniveli në ngjitje: rreth 5.100 metra
Disniveli në zbritje: rreth 5.300 metra
Lartësia max/min e arritur:
Maja e Berizhdolit 1979 / Tamara 302
Fjetja: në bujtina dhe në strehime përgjatë trekking
Lëvizjet në vend: me furgon dhe fuoristradë.
Çfarë duhet të keni me vete: këpucë për mal, atlete, xhup kundër erës, çantë shpine 55-65 lt, shishe uji (1L/1,5L), pashaportë e vlefshme për kalimin e kufirit.
Organizimi logjistik dhe udhërrëfyes:
Viaggiare i Balcani, Kosova Outdoor (udhërrëfyes të certifikuar D.A.V.) në bashkëpunim me konsorciumin “Fryma e Kelmendit”
Dita e parë: Peja (220 km nga Tirana, 4 orë) Lugina e Rugovës
Menjëherë ndeshesh me një natyrë të mrekullueshme e gjithnjë e më e ashpër, sa më shumë që futesh në Grykën e Rugovës. Sistemimi në një nga bujtinat e rrjetit “Green Path”.
Dita e dytë: Reka e Allages – Qafa e Gjonit – Drelaj
Orë: 6 / Disniveli: +930; -850
Etapë kushtuar zbulimit të Luginës së Rugovës, ndër pyje bredhi e kullotash të malit Hajla, në pllajën e Pepaj, dhe në grykat e Koshutanit, për të zbritur në fshatin Bogë, tek Osmani, anëtar i konviviumit Slow Food. Familja e Osmanit është e angazhuar 360º në kultivimin dhe mbarështimin me km0.
Dita e tretë: Drelaj – Liqeni Kuqishtes – Jelenk – Babino Polje – Eco-Village
Orë: 6 / Disniveli: +1020; -870
Shteg shumë i bukur që takon menjëherë dy liqene të kristaltë malor, duke vijuar më tej për në Jelenk. Ecja kryhet përgjatë kufirit Kosovë – Mal i Zi, në një kreshtë të gjatë me fushëpamje 360° të masiveve malore. Zbritet më pas drejt luginës së Bivoliak që përfundon në Plav, ku minaret ndërthuren me këmbanat e krishtera. Qëndrimi gjatë natës në fshatin Babino Polje.
Dita e katërt: Babino Polje – Grbaja – Lepushë.
Orë:7 / Disniveli: +650; -700
Transferimi me furgon në Grbaja (1h), nga ku do të nisemi për të përshkuar kufirin Mal i Zi – Shqipëri. Një etapë mahnitëse për mjedisin dhe llojin e itinerarit. Përshkohen nivelet e ndryshme altimetrike dhe me bimësi të një lugine që ka komunikuar që në lashtësi për të lidhur Malin e Zi me Shqipërinë. Mbërritja në luginën mbresëlënëse të Lepushës, zemra që rreh në Kelmendin e egër. Këtu janë përqendruar produktet cilësore të Mishavinës, djathit alpin të mbrojtur nga Slow Food. Takim me konsorciumin “Fryma e Kelmendit” që çon përpara projektin dhe rrjetin në mbështetje të produkteve vendore dhe turizmit të qëndrueshëm në këtë kënd parajse të paprekur. Qëndrimi pranë një bujtine prodhuesish.
Dita e pestë: Lepushë – Greben – Lepushë.
Orë:7 / Disniveli: +550; -550
Lepusha, me luginën e saj të hapur e të gjelbër në mes të maleve të mrekullueshme dhe kullotave të saj, meriton një valle bashkë me ne. Një shteg rrethor që prek të gjitha bukuritë dhe thesaret e saj, të fshehura për shekuj me radhë e që kanë mbetur të pandryshuara aq sa nuk mund t’i gjeni në asnjë vend tjetër të Evropës. Do të fshihemi në pyjet e saj dhe do të përshkojmë kreshtat e maleve të saj, do të vizitojmë stanet dhe do të rrimë deri vonë me barinjtë duke shijuar Mishavinën e freskët (presid Slow Food) duke pirë raki e pije me bimë të zonës. Kthimi dhe qëndrimi në një bujtinë prodhuesish Mishavine.
Dita e gjashtë: Lepushë – Berizhdol- Nikç.
Orë:7 / Disniveli: +660; – 950
Etapë kushtuar masivit që zotëron Kelmendin. Ngjitja nga Lepusha nuk është e vështirë. Mbërritja në mesditë në malin e Berizhdolit me pamje nga të tre luginat e Kelmendit (Vermoshin në veri, Lepushën në lindje dhe Tamarën në jug). Zbritje e gjatë drejt fshatit të këndshëm të Nikçit me mullinjtë e tij me ujë që janë ende në punë. Qëndrimi në një bujtinë të zonës.
Dita e shtatë: Nikç – Kozhnja – Tamara.
Orë: 3 / Disniveli: +50; – 300
Një shëtitje e rehatshme përgjatë përroit në mbyllje të gjithë ecjes. Mbërrijmë në Tamarë, qendra administrative e Kelmendit, dhe festojmë në një tryezë me gamë të gjerë shijesh në Restorantin “Bukë, Kripë e Zemër” mbështetur nga rrjeti Slow Food dhe nga Aleanca Slow Food e Kuzhinierëve të Shqipërisë. Qëndrimi në një bujtinë të zonës.
