Category:

Made in Albania

Agriturizëm Huqi –Have you ever been in a place like this?

by admin 6 Gusht, 2019

written by admin

MIRËSEVINI NË RRETHINAT E GJELBRA TË DURRËSIT, ATY KU PO LINDIN BËRTHAMAT E PARA TË AGROTURIZMIT SHQIPTAR

Flora Xhemani Baba

Kështu mund të pyesim këdo që nuk ka qenë ende këtu, në këtë parajsë të vogël, ku nuk mungon asgjë për të qenë i lumtur pranë natyrës. Rrush, mushmollë, shegë, ftonj, kiwi, domate, speca, limona, portokalle, mandarina, arra pa fund, rosa, pata, pula, ullishta, liqen, kodër, fushë, pyll…. harruam gjë?

Ah po, harruam të themi se të gjtha këto nuk kanë mbirë vetë po i ka mbjellë dhe rritur dora e njeriut. Dhe ku? Buzë ujit të një rezervuari të dikurshëm që atëhere shërbente për të ujitur misrin e sot, është shndërruar në një liqen të vogël të mrekullueshëm. Gjithçka që sheh sa të ha syri është gjelbërimi, që vetvetiu të zgjeron frymëmarrjen, vetëm kur mendon se sa i pastër është ajri që thith në ato momente.

Në fakt, kur vendosëm të shkruanim diçka për turizmin lokal në zonën e Durrësit, shtysa e parë na erdhi pikërisht nga ky vend, që nuk ka shumë kohë që ka filluar të funksionojë si strukturë agroturistike, ndonëse pemët, ullinjtë dhe vreshtat përreth, janë mbjellë prej disa vjetësh. Kemi kohë që vrapojmë me dëshirë pas çdo investimi të tillë, kur mendojmë se sa shumë të mira i sjell zonës ku instalohet, ky gjenrator i mrekullueshëm ekonomik. Një strukturë agroturistike i jep jetë gjithë zonës ku zhvillohet, e nxjerr atë nga anonimati, njerëzit fillojnë të shqiptojnë shpesh e me shpesh emrin e vendit apo të fshatit ku ndodhet, banorët e zonës dalin nga dembelizmi dhe fillojnë të mendojnë me vlerësim për tokën e tyre, për prodhimin e tyre, për punën e tyre.

Jemi në Radë, një prej fshatrave të zonës rurale që të shoqëron për tek Kepi i Rodonit. Sapo merr kthesën e Gjirit të Lalzit, rruga vazhdon pak kilometra (në këtë shtator ne shijojmë peisazhet e vjeshtës, me lulediellit e vogla qe feksin në të dyja anët e rrugës), derisa shohim një tabelë të vogël që na tregon se ku duhet të shkojmë. Lemë asfaltin ndërkohë që na duhet të ecim vetëm 800 metra nga rruga kryesore. Dhe vjeshta, është periudha kur vendi të ndjell fort, duke të tërhequr përdore nëpër një rrugë të pashtruar por të bukur fshati, ku gardhet e shtëpive po thyhen nga lulekëmborat, degët e shegëve kanë mbërritur gjer në tokë, ku rrushi pikon nga pjergullat e kacavjerra nëpër plepat e gjatë e ku arrat janë ende jeshile nëpër pemë.

Herën e parë, ne prisnim që rruga të ishte e gjatë (sepse ndodh rëndom që 800 metrat e shkruara mbi tabelë të jenë së paku 2-3 km) por shpejt pamë se pas arrave të fundit, na u shfaq një pesiazh kodrinor i magjishëm në mes të fytyrës së të cilit ishin qëndisur ullinj dhe ca konstruksione druri, veshur me qeleshe të bardha. Kur u ngjitëm dhe pak, pamë liqenin, rrethuar edhe ai me gjelbërim. Sa bukur! Një paqe pa fund, nga ato për të cilën njeriu ka aq shumë nevojë, një qetësi që nuk e prishte dot asnjë bori makine, asnjë zhurmë bilbili, asnjë ulërimë shitjesh në rrugë, asnjë re pluhuri që të vinte tek këmbët. Kishte vetëm trëndafila vjeshtakë të të gjitha ngjyrave, që shikoheshin në pasqyrën e liqenit, në këmbët e të cilit laheshin rosat. (“rosat po lahen, brenda në liqen…” vinin në vesh tingujt e këngës së largët të fëmijërisë).

Rogerti, i zoti i shtëpisë, na priti në një prej ndarjeve të bukura e të bardha prej druri, që sot i thonë gaxebo. Një rresht i gjatë me të tilla, shoqëron njërin prej brigjeve të liqenit, ndërkohë që përkrah tij rrinë ca tenda të bardha me majë të theksuar, si shtëpi kineze, kombinim i bukur e i veçantë, që dyzohet kur syprina e liqenit është e qetë, duke i dhënë vendit pamje romantike. Përballë bregu është zbukuruar me çadra kashte e një mol druri ku prehen ca varka me pedale, që miqtë mund t`i përdorin për shëtitje, ndërkohë që presin të gatuhet ushqimi që kanë porositur.

E në fakt, duhet të presin ca, thotë Rogerti, kur e pyesim se sa duhet të presin zakonisht klientët për ushqimin që porosisin. Ushqimet natyrale që rriten këtu në ambientet e kompleksit nuk mund të gatuhen për 20 minuta, as pulat, as roast, as kecat, as gjengjat. Madje as një tavë me perime. Ky është ndoshta një prej problemeve të vogla që kemi sepse gjerat e mira njerëzit mezi presin t`i shijojnë dhe shpesh janë të paduruar. Ne u sugjerojmë të bëjnë një shëtitje nëpër ullishta e pemë, të bëjnë një xhiro me varkë, të hedhin grepat në liqen, të këpusin ndonjë frut…. Sepse imagjino se sa duhet të presin fjala vjen për mishin e qingjit ose të kecit në pus. Si në pus? Të gatuar në pus? E si u gatuaka mishi në pus? Epo, gatuhet, ky në fakt është specialiteti ynë, që nuk besoj se e keni hasur ndokund tjetër.

Jo, nuk e kishim hasur. Kemi dëgjuar dhe provuar mish gjedhi në bidon, andej nga zona e Librazhdit por nuk kemi dëgjuar asnjeherë për mish qingji ose keci në pus, një formë e gatimit të mishit që merr disa ditë, për shkak se procesi i marinimit të mishit është i gjatë, shpjegon Rogerti. Po pse keni marrë përsipër të ndërtoni një punë që ka procese kaq të gjata, e pyesim. Pse jo, për shembull një hotel këtu, një kuzhinë e mirë dhe krijimin e një klientele fikse që të të siguron të ardhura të qeta. Pse keni mbjellë pemë, që kërkojnë shumë shërbime, kohë të gjatë për t`i rritur e shijuar. Pse rrisni shpendë vetë, ndërkohë që mund t`i blini të gatshgme. Sepse na pëlqen kjo që bëjmë. Sepse puna duhet shijuar edhe gjatë kohës që bëhet dhe jo vetëm në fund kur merr shpërblimin. Sepse na pëlqen toka dhe çfarë rritet prej saj. Sepse im atë shijon shumë ditën e tij, me një gërshërë krasitëse në dorë, qeth këtu e krasit aty, rrallo ndonjë frut këtu e mbill ndonjë fidan aty dhe kjo bëhet në një farë mënyre edhe pjesë e jetës. Më shumë se 400 rrënjë ullinj janë mbjellë mbi këto brezare të vogla, pa llogaritur që nuk mungon asnjë pemë. Madje kemi mbjellë edhe një pjergull të madhe me kiwi. Është ai tuneli i gjatë që ndodhet mbi kopshtin e perimeve. Pse nuk e bëra hotel? Sepse më pëlqeu më shumë ideja e kampingut, kemi hapur atë vendin aty poshtë që tani shërben si parking e gjatë sezonit të lëvizjeve do të shërbejë si parking për rulotat e të huajve. Sepse për hir të së vërtetës ata e shijojnë më mirë se ne këtë vend që rrethon kompleksin. Bëjnë shëtitje, i bien shtigjeve rreth e qark liqenit, mbledhin manaferra, respektojnë natyrën, e duan atë.

Në fakt e gjitha kjo që kemi ndërtuar është një lloj shprehjeje dashurie e jona ndaj natyrës. Sigurisht mbarëvajtja në një biznes të caktuar, sidomos kaq të lodhshëm sa agroturizmi, nuk është e thjeshtë të arrihet por nëse ti punon gjithmonë njësoj dhe nuk ndryshon metodat e punës gjatë rrugës, edhe këtu suksesi është i garantuar. Kemi vetëm pak muaj që e kemi nisur këtë rrugë dhe deri tani askush nuk është larguar që këtu i pakënaqur.

Telefoni bie vazhdimisht. Po? Po, Agriturizëm Huqi jemi. Sot? Po patjetër, mirës e të vini!

Për më shumë foto, klikoni këtu:

6 Gusht, 2019 0 comments

Made in Albania

SHQIPËRIA MIRËPRET “TERRA MADRE BALKANS 2016” – Fermerët në krye

by admin 6 Gusht, 2019

written by admin

SHQIPËRIA MIRËPRET “TERRA MADRE BALKANS 2016” - Fermerët në krye

Viti 2016 do të jetë një vit i rëndësishëm për Shqipërinë, e cila do të mirëpresë 12 vende të Ballkanit, Turqisë dhe Italisë me një pjesëmarrje prej 350 delegatësh dhe mijëra vizitorësh. Ky do të jetë edicioni i katërt i Terra Madre Balkans, një event i një rëndësie të veçantë që do të mbledhë së bashku fermerët dhe prodhuesit e vegjël të këtyre vendeve, të cilët do të jenë të pranishëm me prodhimet e tyre unike, duke na njohur me dijet e tyre tradicionale dhe me thesaret e tyre gastronomike. Në Ballkan gjendet shumica e fermerëve të të gjithë Bashkimit Evropian. Për këtë arsye, tema e këtij edicioni të 4t “Fermerët në krye” është zgjedhur për të theksuar rëndësinë e vendosjes së prodhuesve të vegjël të ushqimit në qendër të axhendës së politikave për të siguruar zhvillimin e qëndrueshëm të rajonit. Terra Madre Balkans është rrjeti i parë i këtij lloji, i cili bashkon komunitete ushqimi nga vende të ndryshme të të njëjtit rajon dhe është mundësia më e mirë për të paraqitur mbi 280 produkte të Ballkanit, të listuara në katalogun e Arkës së Shijes, i cili përmban produkte cilësore të prodhuara në nivel familjar, të lidhura me kulturën, historinë dhe traditat e planetit, por që rrezikojnë të zhduken. Ky event ofron një sërë konferencash, seminaresh, pikëtakimesh mes fermerësh, prodhuesish dhe konsumatorësh, debate të ndryshme, ekspozita dhe tregje me produkte vendore, takime dhe programe edukuese për fëmijët e shkollave dhe jo vetëm… është një event për të mos u humbur.

FERMERËT NË KRYE

Kjo do të jetë motoja e këtij edicioni të 4t të Terra Madre Balkans me në fokus bujqësinë multifunksionale, që synon diversifikimin e aktiviteteve ekonomike të familjeve për të siguruar stabilitetin social-ekonomik të tyre. VIS Albania, partner për Shqipërinë i projektit ESSEDRA, do të jetë në kostumin e organizatorit të Terra Madre Balkans 2016 së bashku me Slow Food dhe në partneritet me Ministrinë e Bujqësisë, Zhvillimit Rural dhe Administrimit të Ujërave, Ministrinë e Zhvillimit Ekonomik, Turizmit, Tregtisë dhe Sipërmarrjes, Bashkinë Tiranë dhe Agjencinë Italiane të Bashkëpunimit për Zhvillim, dhe në bashkëpunim të ngushtë edhe me aktorë të tjerë, të cilët veprojnë në këtë fushë dhe bashkëndajnë të njëjtin mendim se ruajtja e trashëgimisë ushqimore kërkon një përpjekje urgjente dhe të përbashkët që nuk njeh kufij kombëtarë. Slow Food e promovon projektin ESSEDRA me qëllimin për të mbështetur procesin e integrimit të Ballkanit dhe Turqisë në Evropë duke forcuar shoqërinë civile, aftësinë e saj për të ndikuar në politika dhe për të promovuar modele të qëndrueshme të zhvillimit rural. Shqipëria u zgjodh për këtë edicion të katërt të Terra Madre Balkans, pas tre edicioneve të para në Sofje (2010, 2012) dhe Dubrovnik (2014), duke qenë se rrjeti i saj i Slow Food është duke u rritur në mënyrë të vazhdueshme dhe me hapa të shpejtë. Vendi ka 22 produkte të regjistruara në Arkën e Shijes së Slow Food – katalogu i produkteve ushqimore në rrezik zhdukjeje, 2 Presidio Slow Food (Glikonë në Përmet, dhe djathin Mishavinë, i prodhuar nga barinjtë e Kelmendit, në Alpet Shqiptare), 5 Konviviume Slow Food, dhe qindra mbështetës. Gjithashtu, Aleanca Slow Food e Kuzhinierëve u krijua në Shqipëri në maj 2015.

Eventi do të përmbajë një sërë konferencash, seminaresh dhe debatesh që fokusohen në bujqësinë multifunksionale, të drejtat ligjore të prodhuesve të vegjël, drejtësinë sociale, turizmin rural, tregtimin e produkteve artizanale, duke marrë në konsideratë standardet e integrimit të BE-së. Një nga sfidat me të cilat përballet Shqipëria është zhvillimi rural dhe objektivi i qeverisë shqiptare është të zhvillojë por gjithashtu të ruajë, t’u japë fermerëve një mundësi për të qëndruar në tokën e tyre dhe për të prodhuar atë që është e përshtatshme për burimet e tyre vendore. Në shesh do të ketë një treg të hapur ku prodhuesit do të kenë në dispozicion stendat për ekspozimin dhe shitjen e produkteve të tyre, do të ketë një kuzhinë të hapur, e cila do të përgatisë gatesa tradicionale me produkte të stinës. Shefat e kuzhinës pjesë të Aleancës Slow Food të Kuzhinierëve në Shqipëri dhe shefa kuzhine nga vendet e Ballkanit do të paraqesin receta të ndryshme tipike të vendeve të tyre gjatë sesioneve të drejtpërdrejta të show-cooking.

Qasja drejt bujqësisë multifunksionale

Në situatën shqiptare, e cila ka sipërfaqe tepër të vogla, fermerët dhe prodhuesit e vegjël kanë mundësi të pakta të ardhurash. Orientimi i duhur në situata të këtilla, shqiptare por edhe ballkanike, është qasja drejt bujqësisë multifunksionale, e cila përveçse të kryejë funksionin e saj parësor, pra prodhimin e të mirave ushqimore, është në gjendje të ofrojë edhe një sërë shërbimesh që kanë të bëjnë me peisazhin, mbrojtjen e mjedisit dhe të territorit, ruajtjen e biodiversitetit, menaxhimin e qëndrueshëm të burimeve, kontribuon në zhvillimin rural të territorit dhe garanton sigurinë ushqimore. Kjo mundëson edhe zhvillimin e një turizmi të veçantë që synon jo vetëm vlerësimin e territorit por edhe rizbulimin e dijeve dhe traditave të lashta gastronomike. Multifunksionaliteti në bujqësi është një aks strategjik i politikave të zhvillimit rural dhe vlerësimit të territorit.

Në mbështetje të prodhuesve të vegjël

Tradita gastronomike është një komponent i rëndësishëm i shoqërisë shqiptare jo vetëm nga pikëpamja ekonomike, por edhe ajo kulturore, sociologjike dhe historike. Të investuarit për traditën, duke ruajtur thesaret e vogla vendore, mund t’i japë vlerën e shtuar Shqipërisë në përcaktimin e rolit të saj brenda Bashkimit Evropian. Për këtë synohet t’u jepet mbështetje prodhuesve vendorë në rrugën e tyre të përshtatjes me standardet evropiane, duke promovuar një model të prodhimit bujqësor që kontribuon në zhvillimin social dhe ekonomik të zonave rurale, që respekton mjedisin, vlerëson burimet vendore dhe produktet tradicionale. Legjislacioni evropian për prodhimin ushqimor duhet zbatuar edhe nga prodhuesit e vegjël vendorë, por falë ndihmës së institucioneve evropiane, të autoriteteve vendore dhe shoqatave bëhet më i lehtë zbatimi i rregullave. Në përfundim të procedurave për përshtatjen e legjislacionit shqiptar me legjislacionin evropian, do të arrihet të krijohet “Regjistrimi”, një procedurë e thjeshtë që do t’u lejojë prodhuesve shitjen e produkteve të tyre, nëse ato janë në përputhje me standardet e higjenës dhe të sigurisë ushqimore. Fleksibiliteti i legjislacionit evropian nuk është vetëm një formalitet. Shtetet Anëtare kanë hapësirë të gjerë veprimi për të përcaktuar mënyrat e ruajtjes së prodhimit tradicional. Shembujt e përshtatjes janë të shumtë. Industria e bulmetit është një industri që ndeshet me një numër ta madh kërkesash për përshtatje, sepse tradicionalisht është e zakonshme të përdoret qumësht i papasterizuar dhe kjo kërkon një rregullore të veçantë. Shtete të ndryshme evropiane e kanë përshtatur legjislacionin për të ruajtur prodhimin dhe konsumin e djathërave me qumësht të papasterizuar dhe të prodhuara me metoda tradicionale. Italia, Sllovenia, Portugalia, Irlanda, Danimarka janë vetëm disa nga shembujt. Më i rëndësishmi është ai i Francës, që ka përshtatur legjislacionin në mënyrë që të inkurajojë prodhimin tradicional të produkteve të bulmetit, duke e lehtësuar procedurën për marrjen e lejeve, duke ia deleguar prodhuesve të gjithë përgjegjësinë e sigurisë ushqimore por pa kompromentuar sigurinë ushqimore për konsumatorët. Franca e ka kuptuar se sa i rëndësishëm është inkurajimi i prodhuesve të vegjël dhe se sa e rëndësishme është ruajtja e traditës.

Terra Madre Balkans po afron…. ju mirëpresim të shumtë në këtë event të jashtëzakonshëm ….. Ballkani dhe Turqia këtë vit do të jenë në Shqipëri…. mos e humbisni rastin të njiheni me kulturën e këtyre vendeve, me tradita të lashta e të reja, me fermerë e prodhues që me punën dhe pasionin e tyre kontribuojnë në mbrojtjen e biodiversitetit dhe përpiqen t’u përcjellin brezave të rinj dashurinë dhe krenarinë për tokën e vet……Jeni të gjithë të mirëseardhur!!!

Dy fjalë rreth Terra Madre Balkans

Terra Madre Balkans është një rrjetëzim i të gjitha komuniteteve të ushqimit dhe projekteve Slow Food në Gadishullin e Ballkanit. Qysh nga viti 2010, ky rrjet ka bërë përpjekje të shumta për të shpëtuar traditat gastronomike dhe biodiversitetin ushqimor të një prej rajoneve më tërheqëse dhe më pak të njohura të Evropës.

Terra Madre Balkans është rrjeti i parë i këtij lloji që bashkon komunitete ushqimi nga vende të ndryshme të të njëjtit rajon. Slow Food dhe Terra Madre krijuan një rrjet me rrënjë të thella në rajon i mbështetur nga mijëra përkrahës, 24 Presidia (produkte të mbrojtura) Slow Food, 100 komunitete ushqimi, 50 shefa kuzhine, 15 programe edukuese mbi ushqyerjen dhe shijimin në shkolla dhe mbi 280 produkte nga Ballkani të listuara në katalogun e Arkës së Shijes së Slow Food.

Rrjeti i Terra Madre Balkans takohet çdo dy vjet, por energjia e tij është më së shumti e përhapur në nisma të vogla në të tërë rajonin: shkëmbime dijesh e njohurish, seminare trajnimi për studentët që janë nga vende të ndryshme, fushata që synojnë mbrojtjen e peisazhit agrar dhe të të drejtave të fermerëve dhe prodhuesve të vegjël, festivale nëpër fshatra që festojnë agro-biodiversitetin vendor dhe kuzhinën më të mirë vendase. E gjithë kjo është Terra Madre Balkans.

KLIKO KËTU PËR TË PARË VIDEON:

6 Gusht, 2019 0 comments

Made in Albania

Gardenland Resort, Barbullush – një xhevahir në zemër të natyrës…

by admin 6 Gusht, 2019

written by admin

O, se zbresin rosat o` prej Tirone

Bojn pushimin n`Barbullush….

Me vargjet e kësaj kënge të vjetër në buzë, shoqëronim

udhëtimin, teksa makina mori kthesën e Bushatit, rrugës për tek kompleksi i ri ku do të shkojmë këtë herë për rubrikën tonë “Made in Albania’.

Është pranverë dhe kjo pjesë e bukur e Ultësirës së Shkodrës, të fal një kënaqësi të veçantë, teksa i kalon përmes peisazhit me kodrina të buta, ku kanë shpërthyer të gjitha llojet e luleve të fushës, ngjyrat e të cilave në këtë periudhë ia kalonjnë edhe ylberit. Ylberi nuk i ka ngjyrat aq të ndezura sa përgjakja e lulëkuqeve nëpër arat me grurë, sa e verdha e thellë e zhabinave, sa e purpurta e lulesalepit, apo sa roza e lulefushave që mbulojnë ëmbëlsisht gjelbërimin.

Kemi marrë segmentin e rrugës Bushat-Barbullush dhe po shkojmë tek Gardenland Resort, një strukturë e re pushimi dhe argëtimi që është ngritur së fundmi këtyre anëve. Në fakt është kënaqësi e madhe të shohësh se si investimet në turizëm janë aq serioze e të mirëmenduara. Por ajo që është pozitive, është se një pjesë e mirë e këtyre investimeve po fokusohen tek turizmi i natyrës dhe i traditës. Kthimi tek natyra, tek toka, tek e pastra, tregon se investuesit e kanë kuptuar se duhet të shkojnë drejt turizmit të qëndrueshëm. Kur u futëm në ambientet e Gardenland e kuptuam menjëherë këtë.

Rruga e asfaltuar vazhdon ende të çajë mes gjelbërimit e kodrinave por ne do të ndalemi këtu, ku një portë e madhe, në krah të së cilës shkruhet me germa të mëdha Gardenland Resort, të fton të hysh brenda. E në fakt kompleksi, është ashtu siç e kishim menduar; madhështor. Një shtrirje e tillë të krijon gjithmonë idenë e pafundësisë dhe të bën të shijosh ajrin e pastër me kënaqësi. Kompleksi ka lulëzuar mes një peisazhi të bukur plot gjelbërim, në një hapësirë prej dhjetëra hektarësh, ku kanë zënë vend të gjitha shërbimet e mundshme që të bëjnë të shijosh një ditë të plotë pushimi e më shumë. Hoteli me njëzet dhoma është strehuar brenda arkitekturës së bukur me ngjyrë pasioni, ndërkohë që ndërtesën e rrethojnë nga të gjitha anët, verandat, restorantet, këndet e lojrave për fëmijët, sera e perimeve dhe në pjesën e pasme, pishina e pamatë, ndërtuar bukur, që mund të pranojë lirisht së paku tetëqind pushues, secili në shezllonin e tij. E natyrisht nuk mund të mungojnë lulishtet me lulet shumëngjyrëshe, një resort që e ka fjalën “garden” pjesë të emrit të tij, nuk mund të imagjinohet ndryshe përveçse i stërmbushur me lule. Nëpërmjet ashensorit panoramik mund të ngjitesh tek bar restoranti i katit të fundit, ku dekorimi flet për shije moderne por ka kombinuar me kokëfortësi plot elemente që të kujtojnë traditën.

Ju do thoni që gjithçka është vetëm kaq? Jo, e bukura vjen më pas. Pa këto elemente të veçantë, Gardenland do të kishte qenë një vend pushimi i zakonshëm. Ajo që na solli ne deri këtu, është fakti që ky resort në mes të gjelbërimit është i lidhur në mënyrë organike me natyrën. Dhe sipas nesh, përveç standartit absolut të shërbimit dhe ambienteve, gjëja që mund t`i admirosh më shumë janë kopshtet me pemë, perimet që i rrisin vetë, në serën e oborrit apo jashtë në natyrë, vreshtat jo vetëm me rrush por edhe me kivi, por sidomos këndet natyrore që i shtojnë aq hijeshi resortit, ku të zotët kanë instaluar kampingun e rulotave për miqtëë e huaj që duan të bujtin këtu. Sepse ata e dinë mirë që të huajt – dhe duhet ta themi këtë – janë shumë të dashuruar me natyrën tonë. Ata adhurojnë t`i këpusin perimet në kopësht, frutat në pemë dhe çlodhjen ta bëjnë ndoshta drejt e në bar. Në një kohë më të vonë, ata edhe mund të peshkojnë për kënaqësi në basenin pas resortit ose në degëzën e Drinit, që kalon i fjetur bri shelgjeve e akacieve, pranë basenit, që nesër do të mbushet me peshq.

Megjithatë resorti kërkon standarte e kushte të një niveli të lartë që pavarësisht qasjes kah natyralja, duhet të jenë të padiskutueshme. Për këtë arsye dhomat janë luksoze, shërbimi në recepsion i patëmetë dhe djemtë e vajzat e stafit e dinë mirë se si duhet t`u shërbejnë klientëve. Ata duhet të jenë njësoj të disponueshëm edhe kur ka fluks të jashtëzakonshëm, edhe kur në tavolinat e resortit pushon dhe kërkon të shërbehet ekipi i djemve të Vllaznisë edhe kur vendin e pushtojnë fëmijët.

Mos mendoni se harruam të pyesim për ushqimin. Në fundoren e vet të gjithë ata që do të zgjedhin Gardenland për të pushuar dhe për t`u argëtuar, nuk do të duan të mjaftohen vetëm me ambientin e bukur e luksoz por edhe me cilësinë dhe shijen e ushqimit. Dhe për fat të mirë, vendndodhja pranë natyrës ia jep këtë favor resortit, që të shfrytëzojë ushqimet e pastra e natyrale që prodhon zona, e njohur për prodhimtarinë e saj cilësore. Mishi dhe gjedhët e rritura pranë fermerëve të vegjël, siguron jo vetëm shijen por edhe shëndetin, perimet që rriten të gjitha në serën dhe kopshtin e resortit por edhe shumë prej pemëve të kopshtit të madh, përfundojnë të gjtha në tavolinat e pushuesve. Edhe peshku vjen i freskët nga liqeni e lagunat, apo edhe nga deti i Velipojës, që nuk e kemi dhe aq larg. Kuzhina anon shumë kah tradita dhe nga mishi por gjithçka mund të ofrohet nëse klienti e do.

Po nesër? Nesër, çfarë ju sheh syri rreth e qark do të kthehet në një fermë të madhe ku do të mbillet akoma më shumë çdo bimë e pemë, ku do të rriten gjedhët, ku kampingu i rulotave dhe i çadrave do të zgjerohet me siguri nga miqtë e shumtë por mbi të gjitha ambientet e pushimit, këndet e lojrave, pishina gjigande, restoranti ku mund të shihni gatimet në zgarë e prush, bashkë me picerinë, dhe gjithçka që quhet Gardenland Resort, do të jetë përsosur në maksimum duke e bërë shumë më të bukur ditën tuaj të pushimit këtu. Ky është vetëm fillimi.

Gardenland Resort, Barbullush - një xhevahir në zemër të natyrës...

6 Gusht, 2019 0 comments

Made in Albania

Agrobiodiversiteti – Shqipëria ka nevojë të zhvillojë turizmin e eksperiencave

by admin 6 Gusht, 2019

written by admin

Turizmi i natyrës në Shqipëri gjithnjë e më tepër po gjen një terren në rritje si për turistët e huaj, edhe për ata vendas. Ndonëse potenciali turistik i vendit përfshin një gamë të gjerë asetesh si bregdeti, trashëgimia kulturore, pasuritë natyrore me malet, liqenet dhe peisazhin akoma pasuritë natyrore janë në fillesat e shfrytëzimit për turizëm, ndërkohë që në jo pak raste po shfrytëzohen në mënyrë jo të qëndrueshme nga ndërtimet, guroret, prerjet e drurëve, hidrocentralet.

Aktualisht në tendencat e aktiviteteve turistike në natyrë kemi hiking/ecjet në natyrë dhe vizitat për drekë apo piknik në parqet natyrore. Në zonën e Alpeve tashmë eksplorimi i Thethit, Valbonës por së fundmi dhe Kelmendi kanë pasur nje trend rritës me rreth 30,000 vizitorë në vit. Zona të tjera si Voskopoja, Dardha, Dajti, Llogoraja etj por dhe ato liqenore si Ohri, Shkodra, Divjaka, po vazhdojnë të frekuentohen ndonëse në shumicë nga turistët vendas.Por ajo çfarë bie në sy në aktivitetet turistike është një gamë e kufizuar si e aktiviteteve, ashtu edhe e infrastrukturës së shërbimeve në raport me potencialin që ekziston. Nganjëherë turizmi i ecjes në natyrë është si “një film pa zë” për vizitorin, i cili kalon dhe shijon natyrën por merr pak dije mbi pasuritë natyrore, gjë që mund të pasurojë edukimin, përjetimin dhe forcojë ndërgjegjësimin.
Keto elemente janë mjaft të vlefshme për destinacionet turistike sepse ndikojnë pozitivisht në krijimin e mardhënies destinacion- turist dhe mund të kenë efekte si në ndërgjegjësimin për mbrojtjen e natyrës, në promovimin e destinacionit, në rritjen e konsumit të produkteve të tij dhe në luajalitetin e turistëve.
Nëse do shohim në mënyrë integrale potencialin e vendit dhe produktet e tij, mund të themi se potenciali për të integruar produktet dhe për të krijuar një zinxhir vlerash, ka një rëndësi të jashtëzakonshme për Shqipërinë si nga pikëpamja e ndikimit ekonomik, ashtu edhe në forcimin e imazhit pozitiv të vendit.
Veçoritë dhe struktura e burimeve natyrore, ku peizazhi i larmishëm e dramatik kombinohet me një aktivitet bujqësor në hapësira të vogla por dhe të larmishme, kombinimi i klimës mesdhetare me elemente kontinentale në zonat malore jep një përzierje me mjaft potencial të ofertës natyrore, rurale dhe produkteve bujqësore të drejtimit bio që mund të ketë efekt ekonomik mjaft të gjerë dhe në zinxhir për mjaft zona të vendit.

Agrobiodiversiteti - Shqipëria ka nevojë të zhvillojë turizmin e eksperiencave

Shijimi i pasurive të biodiversitetit nëpërmjet vizitave të fokusuara me vëmendje në detaje, me intepretimin e formave të ndryshme si me guida, me panele interpretative, me demonstrime apo siç përdoret në terminologjinë e turizmit: turizmi i eksperiencave është një praktikë e pazhvilluar deri tani në Shqipëri dhe vetëm në fillesat e tij.
Soditjet për florën dhe faunën, informacionin për ta por dhe për pasuritë e agrobiodiversitetit akoma nuk kemi arritur t`i prezantojmë për tregun turistik.
Në vizitat në zonat malore, ndonëse interesi për konsumin e produkteve lokale është i madh, nuk ka ofertë për shitje për produktet e vendit.
Strukturimi i një oferte të tillë, në eksplorimin dhe përdorimin e qëndrueshëm të pasurive kërkon masa të integruara si për sa i përket mbrojtjes së biodiversitetit, eksplorimit dhe njohjes së pasurive, ashtu edhe gjetjes së instrumenteve të duhur të prezantueshmërisë me konsumatorin.
Shpesh nisma të tilla për zhvillimin e produktit vijnë nga disa drejtime, nga kërkesa e tregut dhe reagimi i ofruesve, nga aktorët lokalë por në rastin e segmenteve të turizmit të natyrës, rrethanat kanë sjellë që të jenë projektet e donatorëve që të ndikojnë në zhvillimin e këtij produkti.
Historia e organizimit të shërbimeve dhe ofertës turistike të Thethit, si një histori suksesi e projekteve të financuara nga Bashkëpunimi Gjerman dhe të zbatuara në Shqipëri nga Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ), vazhduar dhe me projektet e “Peaks of Balkan” po vijon edhe me projekte që ndonëse nuk kanë fokus parësor turizmin, po ndikojnë në zhvillimin e turizmit rural.
I tillë është projekti CABRA, – “Ruajtja e Agro-biodiversitetit në zonat rurale të Shqipërisë”. I financuar nga Ministria Federale Gjermane për Bashkëpunim Ekonomik dhe Zhvillim (BMZ) dhe zbatuar nga GIZ, projekti trajton mbrojtjen dhe përdorimin e qëndrueshëm të biodiversitetit dhe agrobiodiversitetit në Alpet e Shqipërisë.

Tashmë Alpet janë në proces të pasjes së një parku kombëtar unik ndërkohë që kemi një risi për krijimin e parqeve rajonale natyrore të Shkrelit dhe Nikaj-Mërturit. Risia me parqet rajonale është se ato nuk konceptohen thjesht si zona të mbrojtura por me fokus kryesor ato promovojnë vlerat turistike natyrore, kulturore dhe bujqësore të zonës.
Procesi i hartimit të planeve të menaxhimit për këto parqe ka sjellë një njohje më të mirë dhe nxjerrje në pah të pasurive të këtyre zonave.
Botimet për bimët mjekëore, për pasuritë botanike, rifreskimi në proces i listës dhe hartës së monumenteve të natyrës, sinjalistika për ecjet në natyrë, festat lokale si Ditët e bjeshkës në Theth apo Dita e Gështenjës në Tropojë janë disa nga instrumentet dhe praktikat që po ndikojnë në nxjerrjen në pah dhe prezantimin e këtyre pasurive për tregun turistik.
Zona e Alpeve në tërësinë e saj ka një larmi peizazhi dhe konstrukt të pasur relievi dhe biodiversiteti me disa tipologji, gjë që çon në një larmi edhe të ofertës turistike.
Thethi, një luginë e thellë, që arrihet me makina të larta, që lidhet me peisazhe mahnitëse dhe lartësi të ndryshme në drejtim të Valbonës, Shalës dhe Kelmendit, ofron mundësi për lëvizje, për ecje e soditje përreth por veçanërisht për ecje të gjata në natyrë dhe është një destinacion i përshtatshëm për të apasionuarit e vërtetë të natyrës dhe ecjes. Tashmë me kultivimin e produkteve të arave edhe në sera për prodhimin në vend të farërave, përvec misrit të Thethit, fasules së Shalës , bulmetit, ka dhe domate, speca, lakra e produkte të tjera të freskëta të mrekullueshme.
Valbona , me luginën e gjatë tashmë të pajisur me rrugë në të gjithë gjatësinë e saj por edhe me lidhjet me itinerare të ecjes në natyrë me zonat e tjera të larta si në drejtimin e Thethit, Çeremit, Dobërdolit ofron mundësi për të dy kategoritë: për ata turistë që kërkojnë një soditje me pak lëvizje dhe për ata që kërkojnë lëvizjet e gjata përfshirë dhe alpinizmin. Lugina e Dragobisë por dhe Bjeshkët e Çeremit ofrojnë larmi dhe produkte agrobiodiversiteti si tufat e dhive Capore të Dragobisë, patatet, misri, kumbullat dhe dardhat dhe produktet e tjera bujqësore e frutore , produktet e frutave te pyllit dhe bimëve mjekësore si boronica, çajrat e malit etj.
Kelmendi ka një shtrirje gjeografike të gjerë me disa fshatra turistike si Vermoshi, Lëpusha, Tamara me mundësi levizjeje në një territor ku mund të konsumohen disa ditë. Traditat kulturore dhe të përgatitjes së produkteve tashmë janë dhe në ofrim të turistëve: krahas troftës së Alpeve ka disa produkte të larmishme si djathi Mishavinë, mishi i thatë, patatja e Vermoshit, mollat, bononicat, luleshtrydhet, sanëza, produktet e përpunuara të frutave të pyllit si lëngjet e frutave, likeret dhe reçelrat etj.
Parku Rajonal i Shkrelit me fshatrat Bogë, Razëm/Vrith dhe Reç ofron mundësi për vizita në pyllin shekullor të gështenjave të Reçit, në luginat, kullotat përgjatë Rrjollit, Bogës, Razmës dhe për vizitat në plantacionet apo bahçet por dhe blerjen dhe konsumin nga produktet e larmishme të agrobiodiversitetit si qershitë, arrat dhe lajthitë, dëllinjat, thanat, rrushi Rezagi, vodhëza (vesa), frutat e pyllit si kërpudhat, sherebela dhe çajrat natyrale të malit, mjalti i luleve dhe i gështenjës, misri i Reçit, patatet dhe bulmeti nga tufat e dhive Capore e të Hasit apo të deleve Bardhokë. Këtu është mundësia e një larmie konsumatori turistik vendas si familjarë apo të apasionuar të natyrës dhe fshatit.

Së fundmi parku i Nikaj-Mërturit në zonën e Lekbibaj është një zonë për eksploratorë, ku akesi i vështirë ka bërë që të jete e paprekur dhe ku historia ka mbetur pothuajse në vend prej disa dekadash. Edhe kjo zonë ka një gjerësi shtrirjeje për aktivitete të vizitorëve më të ushtruar me ecjet në natyrë dhe të aventurës me pyjet e ahut dhe të gështenjes, me peisazhe mjaft panoramike me ndërthurjen e pyjeve, kullotave, peisazhit bujqësor dhe ndërtimeve tipike lokale apo rrënojave të tyre ku pasuritë e agrobiodiversitetit janë të pasura me lopën autoktone dhe simbol si Busha e Lekbibajt, delet bardhoke, gështenjat dhe mjalti, arrat, dardhat dhe kumbullat tipike lokale, misrin, patatet, fasulet kacavjerrëse, boronicat dhe frutat e tjera të pyllit, etj.
Të gjitha këto pasuri kanë nevojë dhe po mbështeten që të mund të përdoren në mënyrë të qëndrueshme dhe tu ofrohen turistëve si për konsum por dhe për edukim dhe për rritjen e informacionit dhe forcimit te vetëdijes së tyre.
Jemi vetëm ne fillesat e eksplorimit të këtyre thesareve.

6 Gusht, 2019 0 comments

Made in Albania

Ferma Amalthia – bio-organikja që na mungonte

by admin 6 Gusht, 2019

written by admin

Nuk është një pamje që haset shpesh në të përditshmen tonë një qingj ose kec që pi qumësht me biberon, si të ishte një bebe. Nëse keni një lidhje të afërt me fshatin, mund edhe ta keni hasur por nëse jo, atëhere duhet patjetër të merrni rrugën drejt Durrësit. Dhe jo për të parë Amfiteatrin apo për të bërë një xhiro nga Vollga po për të shkuar në fshat, e konkretisht në Katund të Ri, ose siç quhet ndryshe ajo zonë e Shkozetit, Sektori Rinia, që të shikoni se si kecat e vegjël pijnë qumësht me biberon në fermën e re Amalthia.

Kohët e fundit flitet shumë për produket bio në treg, duke vënë theksin tek ushqimi i pastër e i shëndetshëm, që toka e rrit në mënyra natyrale, pa kimikate, pa ndërhyrje hormonale dhe pa modifikime që të stimulojnë rritjen e shpejtë të tij. E abuzimi me këtë fjalë është kaq i madh, saqë është shumë e vështirë për konsumatorin të dallojë se cili është në të vërtetë produkti bio apo bio organik që ai mund të gjejë në treg. Për fat të mirë ekzistojnë tregues që të bëjnë dallimin dhe njeriu të kuptojë më në fund se çfarë është një produkt bio. Ne e hasëm njërin prej këtyre treguesve kur takuam drejtuesit e fermës së re Amalthia, që ka marrë jetë në këtë zonë rurale të Durrësit. Me të vërtetë interesante kjo fermë, në hapat e parë të së cilës është Jona, që ka vendosur të ngrejë këtë strukturë fare të veçantë e për t`i ofruar tregut një produkt që i mungon thuajse plotësisht; bylmetin e dhisë. Po, ferma Amalthia, ashtu siç mund ta kuptojë nga emri, dikush që e njeh mitologjinë greke, është një fermë dhish, ndoshta e vetmja e këtij lloji në Shqipëri, që ka vendosur të rrisë e të mbarështojë dhi e keca për të pasur në tavolinë djathë natyral dhie, qumësht dhie, dhe mish keci të rritur jo vetëm natyralisht por edhe me kujdesin e duhur.

Duke dashur të dimë më shumë se çfarë nënkupton një produkt bio, Jona na shpjegon se një produkt bio edhe nëse është bimor edhe nëse është shtazor, është një ushqim që duhet të rritet në tokë natyrale, e cila mund të ushqehet vetëm me pleh organik, farat e bimëve që rriten aty të mos jetë të modifikuara por sa më autentike, në mënyrë që nëse është një kulturë, të rritet sa më natyrshëm dhe nëse është ushqim për bagëtinë, të mos ndikojë në cilësinë e mishit dhe të bylmetit që do të marrim prej saj. Por procesi nuk mbaron këtu, nuk mjafton vetëm të rrisësh një bimë apo një kafshë në mënyrë natyrale por duhet edhe ta çertifikosh atë, përmes një dokumentacioni të caktuar që e kërkon ministria e Bujqësisë dhe Autoriteti Kombëtar i Ushqimit, apo edhe organizma të tjerë që të pajisin me këto çertikfikata që i japin vlerë produktit.
Projekti i fermës Amalthia është bazuar në përvoja që kanë ardhur duke studiuar edhe legjislacionin e Bashkimit Evropian, me shpresën që nesër, kur Shqipëria të jetë anëtare e tij, të mund të bëhet pjesë e tregut global. Aspirata kryesore është që produkti final të çertifikohet si bio-organik. Deri tani thotë Jona, e kemi arritur këtë me djathin tonë të dhisë dhe duam ta arrijmë edhe me produktet e tjera, edhe mishin. Produktet tona janë natyrale dhe synojmë cilësinë, që në fakt nuk arrihet lehtë dhe kërkon një punë të madhe e të kujdesshme. Deri tani jemi në avantazh nga prodhuesit e tjerë pasi menaxhimi i ushqimit dhe kujdesi ndaj dhive, na çon në kontrollin e cilësisë së qumështit dhe nënprodukteve të tjera. E synojmë fort larminë e nënprodukteve që t’u ofrojmë konsumatorëve më të mirën. Për këtë eksperimentojmë, duke nxjerrë variante të nënprodukteve, si për shembull, kaçkavalli me arra, që është i veçantë dhe vetëm yni.

Vetvetiu të lind pyetja: Si arrihet të kontrollohet apo të dihet se çfarë duhet të konsumojnë kafshët, çfarë duhet mbjellë, cili është ushqimi që duhet përdorur, sasia e tij, si kombinohet ai, me qëllim që të merret rezultati i duhur? Qumështi që na nxorën të zotët e shtëpisë (në fakt ishte shumë e këndshme që në vend të një ëmblësire apo ndonje gote me pije, të të qerasnin me një gotë qumësht dhie të freskët) ishte shumë i mirë por ne nuk mund ta kuptojmë cilësinë e tij duke u nisur vetëm nga shija.
Pikërisht për këtë ferma bashkëpunon ngushtë me specialistët veterinarë, zooteknikë, dhe teknologë, gjithashtu edhe me të gjitha organet kopetente që konsumatori të ketë cilësinë dhe sigurinë e duhur për konsum. Këshillimet e drejtpërdrejta me laboratorin Italian “Zootecnica”, kontrollojnë çdo produkt, duke i shtuar kontrolleve të AKU-së edhe një kontroll tjetër të dytë për siguri më të lartë e cilësi të garantuar. Por kjo nuk është e mjaftueshme. Ferma këshillohet me specialistët italianë edhe për mënyrën se si duhet të ushqehen kafshët, duke shmangur në minimum mundësitë e sëmundjeve apo infeksioneve të ndryshme që vijnë kryesisht prej ushqimit. Madje edhe nëse kafshët sëmuren, ato trajtohen si fëmijë, duke përdorur, vajra, lëngje, përzierje apo esenca natyrale, për të shmangur përdorimin e ilaçeve. Përveç vaksinave të detyrueshme, kafshët nuk marrin asnjë element tjertër kimik, duke ruajtur kështu natyralitetin maksimal.
Ja pra, se çfarë fshihet pas një produkti bio organik. Një punë e madhe dhe e lodhshme, jo aq e thjeshtë, por e bukur. Ne shohim keca të vegjël që trajtohen si fëmijë duke pirë qumësht me biberon por shohim edhe teknologji të lartë që siguron pastëritnë e ushqimit. Nëse për të mjelë dhitë përdoren makineritë, se shmanget era e rëndë e kafshës, që vjen nga mjelja me dorë, për të rritur barin që ajo ha, përdorim dashurinë e tokës. Dhe për të rritur kecat, përdorim dashurinë tonë.

6 Gusht, 2019 0 comments

Made in Albania

Ferma Ekosociale “Ana e Malit”, risia e agroturizmit Shqiptar

by admin 6 Gusht, 2019

written by admin

Ferma Eko-Sociale Ana e Malit është një sipërmarrje sociale, e cila synon të ketë ndikim të dyfishtë, ndikim në mjedis dhe social. Ajo afron më afër njerëzit me natyrën, nëpërmjet organizimit të aktiviteteve social-kulturore në natyrë dhe punësimin e personava me aftësi të ulëta kontraktimi. Eshtë një nga tre projektet fituese në konkursin Ideve të Gjelbërta, konkurs i përvitshëm i organizuar nga Partnerët Shqipëri. Falë angazhimit së organizatës The Door dhe të partnerëve të saj, unë nuk jam i vetëm në këtë projekt. Për më shumë ju ftoj të lexoni dhe të njiheni me ketë fermë, e cila është e para në llojin e saj në vendin tonë.

Ka qenë viti 2012, kur unë me ftesë nga Ruzhdi Poda, mësues në pension dhe Isa Meti, aktivist kulturor, pata vizituar për herë të parë të gjithë fshatrat e Anës së Malit. Atëherë nuk e kisha menduar që do ta dashuroja kaq shumë këtë zonë, e cila shquhet për bukuritë natyrore, produket bujqësore dhe njerëzit e saj shumë të mirë. Vetëm një vit më pas, mora angazhim për ngritjen e Fermës Eko-Sociale, pikërisht në një nga kodrat e kësaj zone, ku tashmë dalëngadalë ka marrë formë e po merr jetë çdo ditë Ferma Agroturistike Ekosociale. Me distancë vetëm 2,2 km larg urës së Bunës, 7 km larg qendrës së qytetit të Shkodrës dhe 12 km larg pikës kufitare të Muriqanit me Malin e Zi, ferma është e arritshme për këdo, qoftë në këmbë, me biçikletë apo me makinë. Ajo kufizohet nga shtëpia e Malësorit, fshatin Zues dhe fshatin Xhaferaj. Ferma ndodhet në zonën me peisazh të mbrojtur të lumit Buna në Bashkinë Shkodër, në njësinë administrative Ana e Malit. Shtrihet në një kodrinë argjilore, pjesë e një vargu kodrash, të quajtura Kodrat Magjype. Thuhet që dikur në kodra kanë banuar familje kovaçësh të ardhur nga Egjipti, ndaj quhen dhe Kodrat Magjype. Brinjë këtyre kodrave kalon një rrugë e vjetër e ndërtuar nga Perandoria Austriake, e cila lidhte Shkodrën me Krajën, në Mal të Zi. Këtu në vitin 1967, ka fillesat e saj ndërmarrja bujqësore “Perlat Rexhepi”, e vetmja fermë me shtrirje në të gjithë zonën rreth qytetit të Shkodrës. Meqë kodrat klasifikoheshin si një tokë joprodhuese për drithërat, rreth vitit 1983 ato u mbollën masivisht me fidane ulliri me punë vullnetare. Vaditja bëhej me pompat që thithnin ujin nga lumi Buna dhe ullinjtë dhanë rendiment të lartë.

Kujtoj që profesor Ahmet Osja më pat treguar, që një arsye më shumë për mbjelljen e kësaj kulture ishte që pikërisht mbi këtë zonë kalon paraleli i 42-të, këtu hëna ndriçon 2,2 herë më shumë. Pasi keni lënë asfaltin e marrë kthesën djathtas tek një tabele e bërë nga një baraban kabllosh, ju duhet ecni për vetëm 200 m në rrugë rurale dhe ja, mbërritët. Parkingu kufizohet nga një bahçe të rrethuar mjeshtërisht me kallamë. Brenda saj janë tre ullinj, e pas tyre, një kënd lodrash , tre ndërtesa të ulëta, dhe një masiv pishash që ngjiten lart deri në kodër e që shoqërohen nga të tjerë ullinj. Fabiola, një qen i racës labrador me dy këlyshët e saj Ekon dhe Farma, janë tashmë duke ju mikpritur duke u hedhur e lehur nga gëzimi. Tre macet lozonjare, banore të fermës, gjithashtu ju shoqërojnë, por shpesh here më në distance dhe disi më indiferente për vizitën tuaj. Veranda e repartit të punës së ngritur nga blloqe betoni është mobiluar thjesht. Aty do të shikoni disa karrige Milingona të prodhuara me kofanet e makinave, materiale të ricikueshme. Tavolinat e stolat e tjerë gjithashtu janë prodhuar në fermë në të njëjtën mënyrë. Veranda përdoret për ushqim dhe veprimtari të tjera kreative. Reparti i punës tani për tani shërben si një magazinë për ruajtjen e shumë objekteve të grumbulluara, të cilat i përkasin të kaluarës dhe në vetvete mbartin shumë histori interesante.

Në fakt këtë hapësirë në të ardhmen e afërt ne synojmë ta përdorim për ngritjen e shërbimit të restorantit me gatime tradicionale të zonës së veriut të vendit tonë. Akomodimi Le të ngjitemi në rrugën që të shpie tek një ndërtesë ne dukje druri, që është pagëzuar me emrin banesa sociale. Ajo shërben për akomodimin e 10 pushuesve. Dhomat të gjitha kanë akses në verandë dhe një strehë me kallama, që i shërben pushuesve për t`u mbrojtur nga rrezet e diellit.

Nga veranda ju mund të shijoni panoramën dhe luginën e shegëve të buta, pyllit të ullinjve e drurëve të lisit në kodrat përballë dhe banesat e Shtëpisë së Malësorit. Në krahun e majtë të banesës sociale të bën kureshtar një shtëpizë e bukur me ngjyre të bardhë me me çati me tjegulla të vjetra marsejeze. Kjo është ish-stalla e fermës, e cila tani ju jep mundësinë e akomodimit. Eshtë e pajisur me 10 shtretër duke i dhënë mundësinë pushuesve në grup, që jo vetem të flenë, por dhe të argëtohen në verandën e saj. Kushtet që ne ofrojmë për akomodim në fermë janë modeste, kjo pasi ne dëshirojmë që klientët tanë të përjetojnë një përvojë ndryshe, diçka tjetër nga e përditshmja, e thjeshtë, e pastër , diçka që të plotëson nevojat bazë, me çmim të lirë dhe konkurues në treg.

Ferma akomodon deri në 20 persona, grupe nxënësish, familje apo grupe shoqërore, që i pëlqejnë aktivitetet në natyrë. Ne kemi si target turistët e aventurës, ata që kryesisht udhëtojnë me biçikleta dhe u pëlqen të flenë shpeshherë jashtë, në çadra, në qiell të hapur, në hapësirat e kushtet që të ofron ferma. Këtu është mundësia e akomodimit falas, për ata që angazhohen me punë vullnetare, duke ndihmuar në punët e përditshme të fermës. Një mur guri mbajtës ndan sheshin e akomodimit për çadrat me ish stallën dhe një shesh që përdoret nga pushuesit për parking apo për të luajtur futboll e basketboll. Pak më lart është stalla, e cila është ndërtuar me materiale të riciklueshme. Aty jetojnë të gjithë kafshët e shpendët e fermës, përveç bletëve. Ato janë dele, dhi, pula, pata, gomerë, pëllumba, rika, pulhine. Ndërkohë gjatë shëtitjeve në fermë Ju mos u habisni nëse ndonjë lepur ju pret rrugën me shpejtësi. Breshkat janë më të shumta në numër se sa Iriqët, të cilët janë banorë autoktonë në fermë. Kryesisht hutini, por dhe zogj të tjerë fluturojnë përmbi fermë, të parët për të rrufitur ndonjë nga pëllumbat apo zogjtë e pulave e të tjerët për të shoqëruar me këngën e tyre juve gjatë të gjithë kohës që jeni këtu. Një shumëllojshmëri zogjsh të tjerë fluturojnë mbi qiell me destinacion lumin Buna, fushat përreth apo dhe në liqenin e Shkodrës. Shëtitjet në fermë janë një atraksion më vete ndaj tabelat orientuese ju ndihmojnë të merrni rrugën për lart.

Ndërsa jemi duke ecur, pas rreth 200 metrash, në të majtë dallojmë 27 koshere me bletë të rrethuara me një rrjetë me ngjyre jeshile. Vazhdojmë ecjen e kur mbërrijmë lart në kodër, lexojmë një tabelë “Ullinjtë e shpëtuar nga Zefi”. Për t’ju shuar kureshtjen, ju tregoj historinë. Ishte marsi i vitit 1997, “gjatë krizës së piramidave”, në një natë u prenë të gjithë ullinjt për dru zjarri. U prenë nga disa persona, të quajtur “banorët e pallateve”. Këta janë banorë jo autoktonë, të ardhur nga zonat e përmbytura të hidrocentalit të Fierzës. Të 37 ullinjtë janë dëshmitarët e kësaj ndodhie të pazakontë. Ne i kemi pagëzuar me emrin e Zefit, në nder të aktit të bërë nga Zef Vata, njëri prej banorëve të Shtëpisë së Malësorit. Ai i ka mbrojtur këta ullinj nga prerja prej disa banorëve të pashpresë e të mërzitur nga sistemi komunist. Ndërkohë ne vazhdojmë ecjen në këmbë dhe kalojmë përmes një fushe volejbolli ku shtyllat e saj janë të bëra me drurë.

Pas pak metrash na shaqet madhërishëm një amfiteatër, i cili shtrihet në kodër. Forma e tij është si në kohët e teatrit antik. Eshtë ngritur me gurët natyralë të grumbulluar me karrocë me kalë në zonë e pa përdorur asnjë kovë llaç, kudo mbizotëron ngjyra jeshile, ajri i pastër, ndaj dhe e kemi pagëzur me emrin “Amfiteatri Natyror”. Skena e tij është prej druri dhe hekuri me përmasat të bollshme që lejojnë performancën në grup. Ajo është mikpritëse për artistët e rinj si nga brenda ashtu dhe jashtë vendit tonë. Që prej tre vitesh në këtë skenë çdo vit realizohen veprimtari social kulturore dhe shërben si promotore e traditave tona, kulturës, paqes, teatrit social për rininë. Kapaciteti i amfiteatrit është deri në 5 mijë persona. Hapësira dhe skena e amfiteatrit shërbejnë gjithashtu për nxënesit e shkollave, vizitore ditorë të fermës.

Bimësia e fermës

Mikroklima e krijuar me erërat bregdetare dhe nga Mali i Taraboshit, ndihmojnë që zona të shquhet për prodhime të mira bujqësore, perimet dhe zarzavatet. Gjatë dy viteve të fundit fermës i janë shtuar 300 fidanë ulliri të rinj, të cilat janë mbjellë nga mbështetja e Swiss dhe Austrian Cooperation. Krahas tyre kemi mbjellë pemë frutore si limonë, portokalle, mandarina, dardha etj. Një masiv me pisha mbjellë nga ndërmarrja pyjore rreth 7 vjet më parë, përbën një pjesë të madhe të bimësisë së fermës. Ato po rrisin kurorën jeshile mbi banesën sociale, si dhe rrisin sigurinë e mbrojnë kodrën nga erozioni. Shegat dhe dardhat e egra, rrënjët e të cilave i kanë rezistuar sopatës së njerëzve dhe thatësirës së verës, tashmë e kanë rimarrë veten. Vilet po ashtu. Ato i rezistojnë thatësirës të vendosur pikërisht aty ku lagështira dëshmon prezencën saj, në brinjët e kondrës. Lulet e stinës të shumta lulëzojne sipas radhës krahas bimëve medicinale e aromatike si sherebela, makthi dhe levando të mbjella së fundmi nga ne. Tashmë kemi mbërritur në majë të kodrës, aty ku tabela shënon “Sheshi Belvedere”. Prej këtu ju mund të shijoni panoramën fantastike duke filluar që nga Mali i Cukalit, Guri i Zi, Ganjolla, Bërdica, fushat e Dajçit, kodrat Oblikës e në vazhdimin kodrat e malet përtej kufirit e deri në majën e Taraboshit. Duke dashur t’ju lëmë kureshtarë për të ditur me shumë, këtu unë do të ndërpres rrëfimin tim, duke ju falenderuar që më “ndoqët” në këtë udhëtim imagjinar. Unë gjej rastin t’ju ftoj ju të na vizitoni në fermë, duke filluar nga pranvera, në mars të vitit 2017.

Atraksionet e Fermës

Ngjitje në Malin e Taraboshit si dhe në fshatrat e sipërm
të Anës së Malit si Muriq, Krebaj, Kravar e në fshatin kufitar të Vithgarit.
Çiklizëm malor në rrugët e shtigjet e zonës.
Plazh në lumin Buna, aty mund të shkoni me biçikletë apo
në këmbë.
Akomodimi me çadra në natyrë të hapur, organizimi i grilave familjare.
Shëtitje me gomar, kujdesi ndaj kafshëve, shpendëve
dhe bimësisë së fermës.
Vizite në muzeun e historiko-etnografik, pranë gjimnazit
Oblikë, muzeut të ngritur nga Ruzhdi Poda dhe Isa Meti.
Shëtitje me varkë, skafe dhe anije në lumejt Buna e Drin dhe në Liqenin e Shkodrës me mjetet e ludrimit të menaxhuara nga “Vëllezërit VATAKSI.

Atraksionet të tjera Me Biçiklete

Shëtitje dhe Vizitë në Kalanë Rozafa.
Shëtitje buze Liqenit të Shkodrës, Shirokë dhe Zogaj.
Shëtitje brigjeve dhe rrugëve në krah të lumejve Buna, Drini dhe Kir.
Shëtitje me biçikletë në rrugën e biçikletave “Jetoje Lumin” në zonën e Dajçit.
Shëtitje me bicikletë në qytetin e Shkodrës, vizitë në muzeun e fotografisë MARUBI, Muzeun Historik, Xhaminë e Plumbit, Muzeun e Kujtesës, Kishën Katedrale të Shën Shtjefnit etj.

Disa nga aktivitetet e planifikuara në fermë gjatë vitit 2017

Janar Marshimi i përvitshëm për në Tarabosh- edicioni i 6-të Fundjaven e dytë e Janarit me pjesëmarrjen e grupeve
rinore nga vendi ynë, Kosova dhe Mali i zi.
Mars Hapja e sezonit turistik Organizimi i vizitave për vogelushët e kopshteve
dhe nxënësve të shkollave.
Prill Java e peshkut të kubles Gatimi i peshkut të kublës
Prill Lojra Popullore Fest- edicioni 9-të Me pjesëmarrjen e trupave rinore nga vendi ynë
dhe nga vendet fqinjë.
Qershor Festimi i festës së fëmijëve Me pjesëmarrjen e fëmijeve nga kopshtet e qytetit
dhe të zonës përreth.
Korrik -Gusht Kampingu i vullnetareve Me pjesëmarrjen e të rinjve nga zona dhe vendi ynë,
angazhimi me punë vullnetare.
Gusht Festa e rinisë Mbrëmje rinore
Shtator Teater social Shfaqje artiste të rinj, kllounë
Tetor Festa e Shegës Feste lokale dedikuar frutit të Shegës
Tetor Java e Qefullit Gatimi i peshkut te qefullit
Nentor Festa e gjeshtenjes Feste lokale dedikuar frutit te geshtenjes
Nentor Java e Gjucës Gatimi i peshkut të Gjuces
Dhjetor Të fala nga Ferma Me pjesëmarrjen e fëmijeve nga kopshtet e qytetit
dhe të zonave Rurale të Bashkisë Shkodër.
Dhjetor Java e pirjes së verës Shërbehen verë dhe verë e ngrohte me ushqime
të gatuara me produkte lokale.

6 Gusht, 2019 0 comments

Made in Albania

Mirëse vini në Gjinar, tek Shtëpia e Traditës, e mikpritjes dhe e vlerave!

by admin 6 Gusht, 2019

written by admin

Kur në vitin 2011 botuam në revistën Travel artikullin e parë për Gjinarin, në një bashkëpunim të ngushtë me Ardjan Bërdufin, një djalë i talentuar e i përkushtuar ndaj promovimit të vlerave të vendit të tij, shumica e atyre që e lexuan artikullin, nuk kishin dëgjuar asnjëherë për Gjinarin. Gjurmët e pikës së bukur turistike të dikurshme ishin tretur nëpër kohëra e ata që dikur mund të kishin qenë atje në ndonjë ekskursion me kolektivin e punës apo të shkollës, sigurisht që nuk ishin aq të shumtë sa të kalonin emrin e Gjinarit gojë më gojë deri në ditët e sotme.

Sot, në vitin 2017, kur turizmi natyror e ai rural në Shqipëri, janë konturuar dhe po bëjnë hapat e parë të sigurt, disa zona e kanë të zhvilluar më shumë këtë ofertë turistike. Njëra prej këtyre zonave është edhe Shpati, me kryeqendër Gjinarin, i cili në pesëvjeçarin e fundit, gradualisht është kthyer në një fshat turistik shumë të preferuar për turistët e huaj, dashurues të natyrës, por edhe nga shqiptarët që tashmë po e shikojnë edhe ata mundësinë e shijimit të turizmit natyror. Për këtë arsye, shumë prej shtëpive të Gjinarit u kthyen në bujtina për të pritur turistët, madje u ngritën edhe struktura të reja pritëse, për shkak të fluksit që rritet çdo vit.
Kështu lindi në hyrje të Gjinarit edhe një shtëpi e vogël dhe e bukur, që në pamje të parë ngjan me një shtëpi përrallash. Është Shtëpia e Traditës, ajo që ju uron e para mirëseardhjen në fshatin e bukur malor, e që don t`ju tregojë se qëndrimi juaj këtu qoftë për një natë, qoftë për më shumë netë e ditë, do të jetë veçse i rehatshëm e mbresëlënës.

E ndërtuar sipas traditave të Shpatit, me kombinimin e gurit me dru, me arkitekturë të këndshme e ambiente të ngrohta e mikpritëse, Shtëpia e Traditës, pikërisht këtë ka si qëllim, që t`i ofrojë turistit ngrohtësinë e shtëpisë e jo thjesht një dhomë hoteli. Oxhaku në dhomën e ndenjjes, një gotë verë pranë zjarrit, bisedat me miqtë e rastësishëm që do të gjeni në bujtinë, e shton pa masë kënaqësinë e qëndrimit në Gjinar. Është shumë e rëndësishme që të ndjeheni mirë, për të qenë të çlodhur e të freskët, nëse për shembull keni vendosur që Gjinari ta vizitoni në mënyrë aktive, duke organizuar ture ose ekskursione në zonë. Ardjani do t`ju ndihmojë jo vetëm për qëndrimin tuaj tek Shtëpia e Traditës por edhe që të njiheni më mirë me të gjithë zonën e Shpatit, të vizitoni kishat, të bëni piknikë në natyrë e pse jo, të planifikoni edhe në ditët kur ka festa lokale, të cilat këtu organizohen me shumicë. E ku ka më bukur se pushimet tuaja të pasurohen me festën “Miqtë e Malit” ku përveç të gjitha gjërave të bukura që ka festa, si ushqimet tradicionale, panairet, lojrat, të shijoni edhe këngët dhe vallet e bukura të Grupit të Shpatit. Ky grup ka dhënë me dhjetëra shfaqje brenda e jashtë Shqipërisë dhe është pjesë e pandarë e të gjitha festave që bëhen në Gjinar dhe në të gjithë zonën e Shpatit.

Shtëpia e Traditës nuk është shumë e madhe e ndoshta nuk mund të presë shumë turistë njëherësh, por është një shembull i shkëlqyer se si duhet të ndërtohen strukturat pritëse në një fshat turistik, që të plotësojnë shumë standarte e jo vetëm atë të fjetjes, nëse nesër duam të kemi një turizëm të qëndruseshëm e me vlera. Investime të tilla duhet të shihen si modele për të ardhmen, kur Gjinari do të mbushet plot me turistë e kur shtëpitë e tjera që do të ngrihen të jenë si Shtëpia e Traditës, një shtëpi ku turisti ndjehet mik e ikën me mbresa të paharrueshme.

Adresa: Në hyrje të Gjinarit, Elbasan, Albania; Tel.: +355 69 27 83 560

6 Gusht, 2019 0 comments

Made in Albania

Uka Farm, agroturizmi që lindi nga shkenca

by admin 6 Gusht, 2019

written by admin

HISTORIA E NJË PROFESORI QË U BË FERMER, NGA DASHURIA PËR BIMËSINË

FERMA “UKA” – Është krijuar në vitin 1996, rreth 8 km pranë Tiranës, në fshatin Laknas, nga Prof. Assoc. Dr. Rexhep Uka. Ferma është ndërtuar tërësisht mbi parimet e Prodhimit të Integruar (PI) dhe mbështetet në Praktikat e Mira Bujqësore (PMB). Aty ndërthuren, gjithashtu, prodhimi organik, biodiversiteti i lartë, permakultura, biodinamika, si edhe zbatime të kontrollit biologjik të dëmtuesve. Qëllimi dhe filozofia, që në zanafillë, është krijimi i një ferme pilot, shumëfunksionale, eksperimentale, agroturistike, por edhe qendër didaktike e kërkimore- shkencore për praktikat profesionale të studentëve të Universitetit Bujqësor të Tiranës. Synohet që brenda pak vitesh të ndërtohet edhe një kopësht botanik dhe mjekësor.

Ferma ka një sipërfaqe rreth 2 ha ku kultivohen pothuajse të gjitha kulturat drufrutore dhe perimore, por edhe ato medicinale e zbukuruese, me një gamë të pasur kultivarësh të vendit dhe të huaja. Mbizotërojnë vreshti, ulliri, molla, si edhe të gjitha kulturat bërthamore (kumbull, pjeshkë, kajsi, etj,). Ferma disponon një germplazmë shumë të pasur, duke përfshirë edhe specie të rralla e në zhdukje, që tashmë janë në rrugë përmirësimi për prodhim fare, si speci i veçantë me emrin e fshatit LAKNAS, etj.
Shumë studentë, nën drejtimin e Prof. R. Ukës kanë mbrojtur diplomën me tematikë bionominë dhe entomofaunën e specieve të dëmshme e të dobishme të zonës, si edhe të atyre invazive.
Puna ka filluar me mobilimin dhe drenimin e terrenit me metoda dhe praktika tradicionale, natyrale. Për rreth 10 vjet janë mbjellë kultura që kanë synuar rritjen e pjellorisë së tokës pa përdorur herbicide, plehra azotike apo sintetike, por vetëm plehrim të gjelbër dhe organik. Ndërhyrjet me pesticide sintetike janë zëvëndësuar me ato botanike dhe minerale, të regjistruara për prodhim organik, shumë prej të cilave prodhohen në fermë. Për rjedhojë, prodhimi është i ulët në sasi, por me vlera të larta cilësore e shëndetsore.

KANTINA
Ferma ka një “bërthamë” ekonomike, kantinën dhe restorantin. Flori, njeri nga djemtë e Prof. Ukës, ka mbaruar studimet e larta në UBT për Vreshtari Enologji dhe është kualifikuar për prodhimin e verës në Udine (ITALI). Ai ndjek dhe po çon më tej zhvillimin e fermës drejt agroturizmit.
Në vitin 2005 ai ka realizuar prodhimin e parë të verës “UKA”. Qëllim kryesor është prodhimi i verërave të kuqe nga kultivarë autoktonë shqiptarë, si Kallmet, Shesh i Bardhë, Shesh i Zi, Mavrud, si edhe prodhimi i verës së bardhë nga kultivari unik Cerujë, me origjinë të hershme nga disa fshatra të rrethit të Matit. Më vonë, u pasurua me kultivarë ndërkombëtarë si Merlot dhe Cabernet Sauvignon. Vera, rreth 10.000 shishe në vit, shërbehet e gjitha në restorantin e ndërtuar brenda mjedisit të fermës.

RESTORANTI “UKA FARM”
Ka ardhur si rjedhojë e natyrshme e zhvillimit të fermës dhe ka filluar në vitin 2014 si një biznes familjar. Produktet e freskëta integrale dhe organike të prodhuara aty përbëjnë bazën e menusë për një eksperiencë të vërtetë farm-to-table. Ndërthurja e ekuilibruar e kuzhinës tradicionale shqiptare me teknikat e gatimit italian janë formula ku bazohet restoranti. Tashmë, i hapur prej 3 vitesh, është kthyer në një nga pikat më të frekuentuara të Tiranës. Suksesi i restorantit “Uka Farm” është përmendur, ndër të tjera, edhe në guidën e gazetës prestigjioze ‘The New York Times’ dhe në kanalin televiziv gjerman ‘Arte’. Për pjesën e restorantit është kujdesur djali i madh, Arbri, i cili ka studiuar Menaxhim Hotelerie në Zvicër.
Djali tjetër, Bori, është arkitekt, ai është hartuesi dhe zbatuesi i projektit të restorantit, i cili, është ndërtuar me materiale natyrale dhe estetikisht në harmoni të plotë me mjedisin, klimën dhe fizionominë e fermës. Vlera e shtuar, është filozofia ekonomike e fermës. Mbjelljet me prodhimet e tyre bëhen të gjitha në funksion të restorantit. Sot, gati 80% e tyre prodhohet në fermë dhe synohet që, brenda dy vjetësh, gjithshka që shërbehet në restorant, të jetë prodhim bio dhe integral i fermës. Për momentin, pjesa tjetër e lëndës së parë për kuzhinën sigurohet nga produkte të freskëta shqiptare të certifikuara nga zona të ndryshme të Shqipërisë, duke promovouar në këtë mënyrë prodhimet më të mira e të shëndetshme shqiptare.

6 Gusht, 2019 0 comments

Made in Albania

Dy fjalë rreth Terra Madre Balkans

Adblock Detected